vrijdag, november 03, 2006

 

Over de kamerverkiezingen



Van boven naar beneden: Albrecht Dürer: Melencolia I; Skelet van Albertosaurus sarcophagus; Reconstructie van Albertosaurus sarcophagus.


I

Dames en heren,
Hierboven ziet u twee portretten van Albertosaurus sarcophagus. Alleen al vanwege de genus-naam zullen ingewijden begrijpen dat het hier gaat om één van mijn favoriete tyrannosauriden. Albertosaurus leefde zo’n 70 miljoen jaar geleden in Alberta, Canada. Er zijn nogal wat exemplaren van Albertosaurus gevonden in Alberta in verschillende staten van compleetheid. Dit heeft geleid tot meer wetenschap, niet alleen over Albertosaurus sarcophagus zelf, maar ook over andere tyrannosauriden en over het leven in het Boven Krijt in het algemeen. Het heeft echter ook tot meer veronderstellingen geleid. Want ieder antwoord in de paleontologie roept meestal weer duizend vragen op. Zo is het grote uitsterven van al die gigantische diersoorten aan het eind van het Krijt nog steeds een levendige bron van discussie.

Dit grote uitsterven moet één van de grootste rampen zijn geweest die de wereld gekend heeft. De fauna van het Krijt was zonder twijfel de monumentaalste ooit. Land, water en lucht werden bevolkt door diersoorten met extreme afmetingen. Deze dieren moesten dus beschikken over een gestel dat zowel eenzijdig als veelzijdig was. Het moest zich in al zijn kilo’s (zoniet tonnen) specialiseren in specifieke levensomstandigheden, maar daarnaast moest dat gestel ook gewapend zijn tegen ziektes, harde weersomstandigheden en vijanden (meestal ook van kolossale aard).

Wat deze grootste levensvormen echter helaas niet konden, was bewust strategisch vooruitzien, conclusies trekken uit feiten uit het verleden en heden en daarover reflecteren. Jammer genoeg, want dan hadden zij zich wellicht kunnen wapenen tegen de ramp die hen te wachten stond. Anderzijds maar goed ook, want je moet er toch niet aan denken dat de wereld bevolkt zou worden door een aantal vraatverslindende levensmachines, die zo succesvol zouden zijn dat ze zichzelf in stand konden houden en daardoor roofbouw zouden plegen op de wereld. Wat dat laatste betreft is het maar goed dat de ontwikkeling van de hersens nog niet de graad van menselijkheid had bereikt in het Boven Krijt.
Albertosaurus sarcophagus kon nog al jagend en / of aasetend rondtrekken door Alberta, zonder zich druk te maken om zijn bestaan in de toekomst. Dat druk maken zou hem ook slecht zijn bekomen, want het leven was ook voor een roof-dinosauriër in die tijd waarschijnlijk niet gemakkelijk. De enorme biefstukken waar hij op aasde waren óf verpakt met afweergeschut dat ook nu nog tot de verbeelding spreekt, óf de biefstukken hingen aan beesten die zo oneindig groot waren dat het voor een enkele Albertosaurus onmogelijk was daar met succes een aanval op te doen.

Er wordt in Alberta nog steeds onderzoek gedaan en er wordt nog steeds veel gevonden van Albertosaurus zoals blijkt uit dit artikel van Palaeoblog het oneindig avontuurlijke dagboek van Michael J. Ryan , paleontoloog verbonden aan het Cleveland Museum of Natural History . Ryan’s weblog doordringt je ervan dat de wereld, vertrouwd als we met haar zijn, haar continenten, oceanen, woestijnen, oerwouden, fauna, flora, oorlogen, hongersnoden, overstromingen, dorpen, steden en alles wat we kennen, er - opgebouwd uit dezelfde materie - meermaals zo anders uit heeft gezien. Er hebben zich hier, op de grond waar U zich bevindt, hele andere zaken voorgedaan. Het leven heeft zich steeds weer aangepast met steeds weer nieuwe vormen, zonder last te hebben van trauma’s, zonder goed of fout te zijn, zonder schaamte en zonder moraal. Zonder normen en waarden, zo U wil.

II

Dames en heren,
Ik heb een ontdekking gedaan! Ik behoor tot de middengroepen! En daarom wordt er op mij gemikt! En alsof dat al niet erg genoeg is, wordt er door wel drie partijen op mij gemikt (hoe durven ze!). Het gaat om de partijen van Kabouter Bos , Jampeter en de tandem Rutje en mevr. Verd. En hoe harder ze op mij mikken, hoe minder ik op ze wil stemmen.

Nu ja, de tandem viel sowieso al af. Toegegeven, Rutje schijnt Thomas Mann te lezen en leuk piano te spelen, maar maakt hem dat een goed volksvertegenwoordiger? Met mevr. Verd. óók op zijn fiets? Mevr. Verd, heeft de twijfelachtige eer net als de Soedanese regering niet meer met Jan Pronk te willen praten. U begrijpt, die vergelijking is natuurlijk bewust malicieus door mij bedoeld.

Als middengroep houd ik natuurlijk van normen en waarden. Want wat je tegenwoordig allemaal tegenkomt aan normen en waarden, dat is niet zo gek veel. Om de haverklap loop je het gevaar doodgestoken te worden door een moordlustige terrorist, mensen zijn in staat hun tassen zo maar onbewaakt achter te laten op het perron en mensen hebben geen respect meer. Gewoon géén respect meer.

En zo ‘n kleine 90 % van die mensen vindt dan dat de discussie van Jampeter over normen en waarden voortgezet moet worden. Ik dacht al, waar heeft iedereen het toch voortdurend over? Ik kan me trouwens niet herinneren dat iemand mij er iets over gevraagd heeft, over die discussie. In ieder geval wil Jampeter dus Nederland weer fatsoenlijk maken. En kennelijk is hij daar de afgelopen jaren ook mee bezig geweest. Als dat zo is, krijgt hij mijn stem niet.

Kabouter Bos is er af en toe wel kritisch over, over Jampeter. En ook over mevr. Verd, trouwens. Gezien de steeds hecht aaneengesloten regeringscoalitie in de Tweede Kamer, hebben hij en zijn partij de laatste jaren weinig in de melk te brokken gehad. Maar om nu te zeggen dat hij het lichtend alternatief was in de afgelopen jaren, de verfrissende regen die de modder van het post-Fortuyn tijdperk weg weet te spoelen…nou nee.

Laat ik genoemde drie niet populistisch noemen. Het is de vraag of dat hun grootste probleem zou zijn. Hun grootste probleem is dat zij allemaal dezelfde kiezers aan zich willen binden. Je praat die kiezers een probleem aan en werpt je op als hun beschermer. Het gaat dan om de werkende middenklasse. Mensen waar Uw Villabewoner zich toe mag rekenen. Mensen die zich relatief redelijk kunnen beschermen tegen problemen van buitenaf. Mensen die wat te verliezen hebben. Goed, het kost je centen en ook overigens is de wereld onrechtvaardig. Maar er is ook een grote colonne aan mensen in de samenleving die zeer kwetsbaar is. Die al meer of minder dingen verloren heeft. Nu zullen Kabouter Bos, Jampeter en de tandem in koor roepen dat zij de beste oplossingen hebben voor die mensen en hun problemen, maar daar zit nu juist de knoop in het denken. Ik hoor van geen van de drie grote partijen hoe zij willen dat de kwetsbare groepen, de laagst- en onderbetaalden, de werklozen, de illegalen, de vluchtelingen, de laagopgeleiden, enz. verantwoordelijkheid willen laten dragen voor zichzelf en voor anderen. Een voorwaarde, lijkt me, voor een coherente samenleving.

En denkend aan de veranderlijkheid van onze planeet zie ik ook bitter weinig ingrijpends terug bij de grote partijen over energie, water, etc. En waar het de veranderingen in de wereld betreft, zie ik niets baanbrekends over het wereldwijde migratieprobleem. Allemaal dingen waar je arm en ongelukkig van kunt worden als samenleving, maar nee, men heeft het liever over de vergrijzing en de hypotheekrenteaftrek.

Terug naar de coherente samenleving: ook de partij van Alexander de Grote , die zo voor meer democratie is, komt niet verder dan rechtstreekse verkiezing van allerlei overheidsfunctionarissen. Ik acht de tijd niet ver meer dat Alexander met een voorstel komt voor een gekozen koningin. Daarmee zul je de gesignaleerde problemen niet kunnen aanpakken.

Rabiaat rechts - Rat van Fortuyn, Forza Nederland, of hoe heet dat allemaal - heeft wel wat gevonden op het probleem van de kwetsbare groepen: je speelt ze tegen elkaar uit en je roept dat een ander de schuld heeft. Dat laatste wordt als democratie verkocht.

En wat hebben we dan ter linker zijde? Daar hebben we Femeke en Jan des Vaderlands . De één elitair en de ander des volks. Jan wil graag minister worden en ik wil hem liever in de Kamer hebben. Dus stem ik niet op hem. Met Femeke weet ik het niet. Welke rol ziet ze voor haar partij in de Kamer? Of wordt ze toch ook maar liever minister? U begrijpt het al, in dat laatste geval stem ik niet op haar. Wat dat betreft ben ik nét wat elitairder dan Femeke zelf.

Dan hebben we nog wat domineespartijen in de Kamer, door vriend en vijand geëerd om hun grote beginselvastheid en om hun debaters kwaliteiten. Welnu, de Staatkundig Gedeformeerden zien de vrouw nog steeds als een ondergeschikt wezen. Hoe graag die vrouwen dat zelf ook willen (niets menselijks is hun blijkbaar vreemd), dat lijkt me een verkeerd uitgangspunt. Misschien kan die partij het probleem oplossen door vrouwen gesluierd in het openbaar te laten optreden.
Nu heeft Rutje een tijdje geleden verklaard dat de partij van Rauwvoet gewoon een linkse partij is. Alles wat niet bij zijn partij hoort is blijkbaar links. En als de partij van Rauwvoet dan inderdaad links is, dan is er mijns inziens inderdaad ook sprake van een linkse kerk. Dat doet mij allemaal wel erg naar het Boven Krijt terugverlangen

III

Dames en Heren,
Om te weten wat vermeend links (zijn links en rechts niet beide vermeend?) en christelijk (kan dat links of rechts zijn?) nu inhoudt las ik een interview met Rauwvoet in de Volkskrant van 14 oktober. Enige citaten:
Over euthanasie:

“En daarom maak ik mij al jaren sterk voor een betere pijnbestrijding die euthanasie overbodig maakt.”

De Here heeft blijkbaar al genoeg voor ons geleden. Hoewel pijnbestrijding een mooi ding is, lijkt me niet dat euthanasie alleen maar ingezet wordt om pijn te bestrijden. Niet alle vormen van pijn zijn te bestrijden.
Over abortus:

“We doden ongeboren kinderen. Dat vind ik een groot kwaad in onze samenleving”

Dat is een fraaie, morele stelling. Maar kan dat kwaad niet beter onderbouwd worden?
Over het homohuwelijk:

“Homoparen moet je recht doen, maar niet via het instituut huwelijk, want dat is wereldwijd een verbond tussen man en vrouw.”

Inderdaad, in Amerika zou Rauwvoet erg links zijn met dat recht doen aan homoparen. Maar ik zie niet in dat het feit dat het instituut huwelijk wereldwijd een verbond zou zijn tussen man vrouw (als dat al zo is) een argument is tegen het homohuwelijk. Voor zover je al voor een huwelijk zou moeten zijn.
Over de Islam (en impliciet over andere geloven buiten het christendom):

“Iedere geloofsovertuiging is exclusief. Vanuit christelijk oogpunt is de islam een dwaalleer.”

Toegegeven: ik vrees dat Rauwvoet de spijker op zijn kop slaat in de eerste zin. De tweede is een logisch gevolg daarvan. Maar zou dat dan geen reden zijn voor Rauwvoet om eens ernstig te gaan twijfelen aan zijn geloof?
Maar dan, maar dan, dames en heren, over of de vondst van mummie-meisje Selam het ongeloof van Rauwvoet over de evolutie-theorie niet wegneemt:

“Geen moment. Er zijn zoveel wetenschappelijke vondsten gedaan die later op bedrog bleken te berusten. Het doet niets af aan het feit dat God dieren en mensen apart heeft geschapen. Ik vind het scheppingsverhaal uit de bijbel veel aannemelijker dan de theorie dat we met z’n allen uit de oersoep zijn gesprongen.. Dat leven uit zichzelf steeds complexer vormen aanneemt, is in strijd met alle wetenschap. Een God die alles intentioneel geschapen heeft vind ik overtuigender als verklaring dan het toeval. Een computer is nog nooit uit zichzelf ontwikkeld, daar moet intellect achter zitten.”

Graag zou ik een apart artikel wijden aan dit citaat, dames en heren. Maar daar is nu plaats noch tijd voor. Vooralsnog wijs ik erop dat vrijwel ieder zinsdeel in dit citaat een onlogica inhoudt. Slechts twee vragen:
1. Dus wij zijn computers?
2. Welk intellect heeft dat intellect dan bedacht, en welk intellect heeft dát dan weer bedacht?

In Amerika heeft men meerdere websites bedacht om mensen de werking van de wetenschap uit te leggen. Ik verwijs Rauwvoet naar deze.
En verder nog dit: De Oude Egyptenaren dachten dat de bron van de Nijl zich bevond in de Eerste Cataract bij het hedendaagse Aswan. Vandaaruit zou hij naar het Noorden stromen, naar de Middellandse Zee, maar ook naar het Zuiden. Dat denken is een eerste aanzet tot wetenschap. Het zou pas echte wetenschap zijn geworden wanneer de Oude Egyptenaren ten zuiden van de Eerste Cataract een vinger in de Nijl hadden gestoken en geconstateerd hadden dat de rivier ook daar naar het Noorden stroomde. Dan zou geloof wetenschap zijn geworden.

IV

Dames en heren,
Melancholie bekruipt me als ik naar de plaatjes van Albertosaurus sarcophagus kijk. Soms zou ik hem de vraag willen stellen: was de wereld in jouw tijd nu ook zo plat?

BP

Labels:

  • CONTACT
  • Facebook
  • 0 Comments:

    Een reactie plaatsen

    Links to this post:

    Een link maken

    << Home